ยังเป็นคนเก่า...แม้จากบ้านเรามาไกล

ความคิดถึง ภาวะความรู้สึกมหัศจรรย์ที่แล้วแต่จะถูกมองว่า เป็นสุขหรือเป็นทุกข์  แต่สำหรับผมแล้ว ความคิดถึงไม่เคยทำให้รู้สึกว่าเป็นทุกข์แต่อย่างใดเลย ที่บอกว่าความคิดถึงเป็นเรื่องมหัศจรรย์ เพราะเอาความรู้สึกนั่นแหละเป็นตัวตัดสิน ก็เพราะความคิดถึงมิใช่หรือ ที่ทำให้ความรักยังคงอยู่ แม้ว่าเส้นทางของความรักจะไกลแสนไกลเพียงใด ขอเพียงเมื่อใดแค่คิดถึงกัน เราก็จะสัมผัสความรักได้เสมอ

                บางครั้งผมมักจะคิดถึงคนที่ผมรัก คนที่ผมเป็นห่วง ในตอนที่ว่างจากกิจกรรมที่เคยทำประจำวัน หรือง่ายๆ บางครั้งในเวลาที่ได้เห็นขนมที่เค้าชอบกิน สถานที่ที่เค้าเคยบอกผมว่า จะไปให้ได้ซักวัน แม้กระทั่งในยามที่ตัวผมเองรู้สึกว่าอ้างว้าง เหนื่อยล้า ขาดแรงใจ เจ้าความคิดถึงนี้เอง ที่เปรียบเสมือนบุรุษไปรษณีย์ ส่งความรู้สึกในยามสิ้นหวัง ไปถึงคนที่ผมคิดถึง ถึงตรงนี้ คงช่วยยืนยันได้อีกแรงหนึ่งว่า ความคิดถึงยังคงเป็นเพื่อนที่ดีของผม (จริงๆ นะ)

        ลองจินตนาการให้เห็นเป็นภาพของ บุรุษไปรษณีย์ที่ชื่อว่า “ความคิดถึง” อดคิดต่อไม่ได้ว่า จะเปลี่ยนจากรถเครื่อง เป็นอะไรดี นานแค่ไหนนะ กว่าจะส่งไปยังคนที่เราคิดถึง สำคัญที่สุด ปลายทางของความคิดถึง ในยามที่ทางนี้กำลังนั่งคิดถึงอยู่ ทางนั้นจะรับรู้ถึงความรู้สึกนี้ไหมหนอ หรือจะเคยรู้สึกแบบนี้กับเราบ้างไหมหนอ(โดยเฉพาะในเวลาเดียวกัน)

                ในยามนี้ ที่เราต้องดิ้นรนต่อสู้ ที่ไม่เคยลืมคือ เพื่อหลายคนที่รออยู่ บางครั้งปัญหาความยุ่งยาก แย่งเวลาในชีวิตไปเสียหมด จนไม่เหลือเวลาให้เราได้คิดถึงเค้าเหล่านั้นเลย ไม่แปลกใจที่หลายๆ ครั้ง ในความฝัน เราได้เจอกับพวกเค้าเสมอ แต่ก็น่าใจหาย ที่บางครั้งเมื่อตื่นจากฝัน เราแทบจะจำไม่ได้เสียด้วยซ้ำ ว่าเมื่อคืนฝันถึงใครหรือเปล่านะ

                                       บุรุษไปรษณีย์ของคุณที่ชื่อ “ความคิดถึง” ตกงานไปแล้วหรือยังน้อ